Bukowina usytuowana jest na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, wśród pagórków i wzniesień porozcinanych śródpolnymi drogi i miedzami. W różnokolorową szachownicę malowaną zbożami, wplecione są zabudowania gospodarcze.
Gospodarstwo usytuowane są najczęściej w pobliżu cieków wodnych, które biorą swój początek w licznie rozsianych wąwozach. Część wąwozów Bukowiny takich jak: Bliskie, Głębokie, Sadzawki, Babie i Szerokie wraz z wąwozami na terenie Tarnogrodu, w szczególności Padalec, Kolanka, Głębowiec i Igrajec dają początek biegu Złotej Rzeki lub Bukowinki (wg Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego). Inne wąwozy tworzą zlewnię Łazobnej.
Czysta woda, świeże powietrze i specyficzny dla Kotliny Sandomierskiej mikroklimat oraz różnorodny wachlarz roślin uprawnych i dziko rosnących gatunków traw, drzew i krzewów sprzyja rozwojowi bardzo wielu gatunkom ptaków i zwierzyny dziko żyjącej.
Obrzeża Bukowiny, a szczególnie na kierunkach płd-zach, płn-zach, płn-wsch są porośnięte lasem iglastym. W samej Bukowinie są niewielkie zagajniki drzew liściastych z przewagą olszy.